Twee maanden in Nederland
Door: Julien Schumacher uit Frankrijk
November 2016

Ik woon nu 2 maanden in Nederland en ik moet bekennen dat ik me al thuis voel hier. Het was niet eens moeilijk me aan te passen aan de nieuwe cultuur. Eigenlijk zijn we niet eens zo verschillend. Ja, het kan een verrassing zijn maar de Nederlanders zijn mensen zoals wij allemaal! Al is dat op het eerste gezicht niet zo duidelijk. Bijvoorbeeld als je die rare taal hoort met allemaal klanken als “hhrrrr” and “kkrrrr”. Als iemand boos wordt omdat je twee minuten te laat bent. Als avondeten al om 6uur is. Als er een vergadering is om de volgende vergadering te plannen zodat je de volgende vergadering kunt plannen. Als je een tweede koekje neemt en iedereen kijkt je kwaad aan. Als je wilt fietsen maar het regent en vriest. Als je wilt skiën. Als je elk plan in je agenda moet schrijven, zelfs hoelaat je mag plassen. Als je een echte lunch wilt, maar we eten brood. Wanneer iedereen zijn deel betaalt in het restaurant. Als je denkt dat je Nederlands begrijpt, maar 10 kilometer verder versta je er niets meer van.

OK, sommige van hun gewoonten zijn heel vreemd. Maar wanneer je je over de stereotypes heen zet, realiseer je je hoe gastvrij, behulpzaam en knettergek (op een goede manier) de Nederlanders zijn. En als er een plek in Nederland is waar je dit kunt beleven, is het Don Bosco! Ik denk dat ik mijn tweede familie hier heb gevonden. Een familie die echt om ons geeft en zelfs nog meer om elk kind. Elke dag hier is een nieuwe gekke en creatieve dag!

Dit is de omgeving die ik nodig had. Ookal vond ik het lastig in het begin, ik moet toegeven dat ik elke dag leer en geniet. Ik hoop echt dat dit zo doorgaat, maar met dit team en mijn vrienden hier, maak ik me daar geen zorgen over!

De tweede ster naar rechts, rechtdoor tot de zonsopgang
Door: Maria Herrera Mateos uit Spanje
Februari 2016

Peter Pan is waarschijnlijk één van mijn favoriete Disney films. Ik heb het wel meer dan 30 keer gekeken toen ik klein was. Het meest fascinerende aan dit verhaal was Neverland, een plek waar kinderen niet volwassen worden, en waar ze leven zonder regels of verantwoordelijkheden, waar het meest belangrijk is om plezier te hebben, te spelen en avonturen te beleven.

Wanneer je ouder wordt weet je dat je nooit zal teruggaan naar Neverland, je weet dat alleen de verdwaalde kinderen daar kunnen zijn en dat de speeltijd voorbij is. Geen speurtochten meer, geen gevechten tegen piraten en niet meer gek doen.

Wie had mij durven vertellen dat ik terug naar Neverland zou gaan op mijn 26ste? En dat ik het in Nederland zou vinden? Feit is dat ik het zelf niet eens kan geloven. Maar hier ben ik op Don Bosco, gelukkig als een klein meisje.

Ik heb zoveel avonturen beleefd in deze 5 maanden. Ik was Frozen, koninging Maxima, een pop van Monster High, maar ook was ik een jedi en een marsmannetje. Ik ben omgetoverd in een kat, een kameel, ik ben gevangen geweest en ben ontsnapt, ik heb mijn eigen hut in het bos gebouwd, ik heb geleefd met dino’s en in een bloemenwereld. Ook was ik deel van K3, een chef kok, een danschoreografe, een artiest en ik had mijn eigen dansgroep. En alsof dit niet genoeg was, heb ik grote sterren ontmoet zoals Sinterklaas, Amerigo en Koning Arthur.

Ik herinner me dat toen ik aankwam, ik het meest verrassend vond hoe de gezichten van kinderen oplichten wanneer ze Don Bosco binnen lopen, hoe ze lachen en zingen. Ze zijn nog vrolijker dan wanneer ik ’s ochtends mijn eerste koffie drink. Op dat moment vroeg ik me af: ben ik in Neverland? De kinderen komen naar ons jeugdcentrum op allerlei manieren: rennend, lopend of op hun fiets, op de stint, met de auto, met vrijwilligers of met honden. Ze weten allemaal dat ze een leuke dag tegemoet gaan en voelen zich thuis.

De verjaardagsfeestjes van de kinderen zijn heel speciaal. Wij krijgen de kans om de meest speciale dag van het jaar met hen te vieren. Ik herinner me Bodine’s feestje als heel speciaal. We vierden haar achtste verjaardag bij Don Bosco. We organiseerden een heel speciaal feestje, mijn collega’s en ik maakten een catwalk voor haar. Het is ongelooflijk om te zien hoe je, als je het beste van jezelf geeft, grote dingen kunt bereiken. Zoals het blij maken van een ander. En dat, mijn vrienden, is onbetaalbaar.

Een ander onvergetelijk moment voor mij was het Winter Diner. Ik was in de keuken met de kinderen van de kookclub brownies aan het maken voor de bewoners van het verzorgingstehuis. De moeite die de kinderen deden om de boter in blokjes te snijden, de vrolijkheid waarmee ze de eieren braken, en de toewijding in het smelten van de chocola..de kinderen lieten zien dat zij in staat zijn iedereen te verrassen en dat ze hele goede chef koks zijn.

Wat zou deze plek zijn zonder de mensen die er werken? Zij zijn degenen die het werken hier speciaal voor me maken. Ze zijn ieder uniek. Ik ben zo blij dat ik deze reis met hen mag maken, want uiteindelijk zijn het die kleine momenten die ik ga onthouden. Een aantal voorbeelden: dat kind dat elke ochtend toetert met de scooter, Spela’s koekjes, de warme ochtendkoffie, die eenden die zonder reden naar je kwekken, het lopen naar de Mariaschool, de 50 meetings, de restjes van de verjaardagsfeestjes, de festivals, de ‘mag ik je fietssleutels lenen?’, de ‘help me even tafels sjouwen’, Henny die overal rondrent, de telefoon die gaat en niemand durft op te nemen, het kantoor als tweede woonkamer, als je niet weet hoe je je moet verkleden, de schmink die je niet van je gezicht krijgt, de telefoon opnemen als secretaresse, Fran die de flyers maakt, de muziek lekker hard, 10 koffie op een dag, en dat je een kindje moet schminken en in plaats van een vlinder een spin schminkt…

De komende tijd bij Don Bosco gaat geweldig worden. Ik heb twee projecten: mijn cursus ‘de wereld is van ons’ en de modeshow die ik in mei organiseer. Mij maak je niet blijer!!

Ze beloofden dat dromen kunnen uitkomen. Nou..het lijkt alsof ik in de mijne leef. Bedankt aan iedereen die het met me deelt. Als je wilt langskomen en genieten van hetzelfde avontuur, hoef je niet bij de tweede ster naar rechts, kom gewoon naar het Julialaantje 26 en geniet van je tijd bij Don Bosco.